Helpe de la malsupraj frazoj evidentiĝas, ke la prepozicio "al" kaj akuzativo ne ĉiam estas interŝanĝeblaj.
Por trovi la ĝustan solvon, estas necese ekuzi menson. Alia solvo estas finekzerci la korektajn uzojn, ĝis kiam tio iĝas esti rutina.

”Maria telefonis al Petro.” sed ne ”Maria telefonis Petron.”
”Petro vokis Marian.” sed ne ”Petro vokis al Maria.” (eventuale: ”Petro sendis vokon al Maria.”)
”Maria mesaĝis al Petro.”, sed ne ”Maria mesaĝis Petron.”

”Ĵurnalo informas nin.” sed ne ”Ĵurnalo informas al ni.” (eventuale: ”Ĵurnalo donas informon al ni.”)

”Petro demandas Marian.” sed ne ”Petro demandas al Maria.” (t.e. ĉar demandi signifas peti respondon: oni petas ion de iu, sed ne al iu) - eventuale: ”Petro adresas demandon al Maria.”, aŭ ”Petro demandas ion de Maria.”

”Petro ŝovas sian amikon.” sed ne ”Petro ŝovas al sia amiko.” (eventuale: ”Petro ŝovas sur tablo libron al sia amiko, kiu sidas apude.”)

Kaze de la sekvaj frazoparoj, la apartaj frazoj havas diversajn mesaĝojn:

”Petro pafis al lupo.” – eble li ne trafis lupon.
”Petro pafis lupon.” – li trafis lupon. 

”Maria rigardas al Petro.” – eble ŝi rigardas en la direkto de Petro, sed sen distingi lin.
”Maria rigardas Petron.” – Maria jam fokusis pri Petro.

Pluaj diversmesaĝaj frazoparoj:

”Petro rakontas al Maria.”
”Petro rakontas Marian.”

”Maria ridas al Petro.”
”Maria (pri)ridas Petron.”

”Petro montras Marian.”
”Petro montras al Maria.”

”Maria (for)sendas Petron.”
”Maria sendas (ion) al Petro.”

”Petro priskribas Marian.”
”Petro priskribas (ion) al Maria.”