Decidi inter uzi adjektivon, kaj uzi adverbon ne estas tiom komplike.
Adjektivo precizigas substantivon, pronomon, nomon.
Adverbo priskribas verbon.

”Estas interesE, ke li aperis en la kunsido.” – ”interesE” priskribas al la verbon ”esti”, kaj kune kun ĝi la tutan sekvan frazon.

La supran modelfarzon eblas kompili ankaŭ jene:
”Tio estas interesA afero/evento, kel li aperis en la kunsido.” – ”tio”  helpas priskribi la sekvan tutan frazon.
Same:
”Li aperis en kunsido. Tio estas interesa afero/evento.” – ”tio” helpas priskribi la antaŭan frazon.

”Petro alvenis neatenditE.” –  ”neatenditE” priskribas la verbon ”alveni”
”Lia alveno okazis neatenditE.” –  ”neatendite” priskribas la verbon ”okazi”
”Lia neatenditA alveno okazis subitE” – ”neatenditA” precizigas la substantivon ”alveno”, dume ”subitE” priskribas la verbon ”okazi”
”Li alvenis neatenditE subitE.” – kaj ”neatenditE”, kaj ”subitE” priskribas la verbon ”alveni”
”Lia alveno okazis neatenditE subitE.”  - kaj ”neatenditE”, kaj ”subitE” priskribas la verbon ”okazi”

Por analizi la sekvajn frazojn bv. tralegi la antaŭan artikoleton pri la verbo ”esti”.

”Lia alveno estis neatenditA.” – la verbo ”esti” rolas loke de iu alia verbo: ekz.: loke de la verbo ”okazi” - tiu frazo aspektus jene:
”Lia alveno okazis neatenditE.”
”Lia alveno estis neatenditE subitA.”  - ”neatenditE” priskribas la verbon ”esti”, dume ”subitA” klarigas la substantivon ”alveno”.
"Vojaĝi estas agrablE." – la adverbo priskribas la verbon ”esti”, kaj kune kun ĝi klarigas la infinitivon.
Sed:
"Vojaĝi estas agrablA agado." – la adjektivo precizigas la substantivon ”agado”, kaj kune kun ĝi klarigas la infinitivon.

"La neatenditA alveno estis agrablA"  - ”neatenditA” precizigas la substantivon ”alveno”, dume ”agrablA” klarigas la substantivon kune kun ĝia adjektivo.