Esperanto-congressen, -bijeenkomsten en -ontmoetingen gebeuren wereldwijd al sedert een eeuw steeds meer, nu ook via internet. Het 97ste wereldcongres vond plaats in 2012 in Hanoj, de hoofdstad van één van de landen, die gedurende de laatste decennia meest leden onder oorlogen gevoerd door de koloniale en imperialistische politiek van regeringen van Frankrijk en later van de VSA zonder de mening te vragen van hun bevolking, die bedrogen werd door de echte redenen van oorlogvoering.
De Nobelprijs werd ingesteld in 1901 en in hetzelfde jaar toegekend aan Henri Dunant (Zwitserland) omwille van de stichting van het Internationaal Comité van het Rode Kruis en de oprichting van de Conventie van Genève over regels en hulp aan oorlogsslachtoffers, en aan Frédéric Passy (Frankrijk) omwille van de stichting van Vereniging voor arbitrage tussen de Naties. Het eerste Esperanto-wereldcongres vond plaats in hetzelfde tijdperk, in 1905, in de Noordfranse havenstad Boulogne-sur-Mer.
In het interne idee van Esperanto staat het volgende doel: “op de fundering van een neutrale taal de muren verwijderen tussen de geslachten en de mensen te leren, dat ieder van ons in zijn naaste alleen maar een mens en een broeder ziet.“
Geïnspireerd door de grote wijze Hilel schreef Zamenhof beginselen van levensethiek eerst onder de naam "Hilelismo" (1901), later “Homaranismo“ (1906):
“Ik zie in elke mens alleen een mens en ik waardeer elke mens enkel volgens zijn persoonlijke waarde en zijn handelingen.
Ik ben een mens, en het hele mensdom zie ik als één familie; de verdeeldheid van het mensdom in verschillende wederkerig vijandige geslachten en religieuse gemeenschappen zie ik als één van de meest ongelukkige toestanden, die vroeg of laat moeten verdwijnen en de verdwijning daarvan moet ik naar best vermogen blijven versnellen.“
Maar wat stellen we vast?
Na de oprichting van de Nobelprijs, maakte wegens archaische tradities en vooroordelen de evolutie van levensregels het maar zeer langzaam mogelijk dat vrouwen het beste van zichzelf bijbrachten aan de hele maatschappij. Een maatschappij, waarin een vrouw niet de vrijheid bezit haar manier van denken uit te dukken, haar manier het leven en de wereld op te vatten, lijkt op een persoon, die maar uit een oog ziet of die maar met één oor hoort. Zulke maatschappij is obscurantistisch en lijkt op de grot van Platoon, op een paard, dat men oogkleppen opgezet heeft om het te beletten in verschillende richtingen te kijken. Zulke maatschappij, die onderzoek en vergelijking van verschillende systemen, wegen, denkwijzen onmogelijk maakt, is mentaal kreupel en zelfs gevaarlijk waanzinnig. Maar er bestaat een tegengestelde vorm van waanzin.
De VSA, het land dat het meest oorlog gevoerd heeft in de hele geschiedenis van het mensdom (Lijst van oorlogen, waarbij de VSA betrokken was: Engelstalig), dat als eerste massavernietigingswapens gebruikt heeft tegen burgerbevolkingen van twee grote Japanse steden, dat het meest geprofiteerd heeft en nog profiteert van de wapenhandel, dat bijdroeg aan de versterking van het talibaanse terrorisme, had 160 Nobelprijzen (in alle categorieën), Groot Brittanië 110, Frankrijk 94... Door het opdringen van het Engels als wereldtaal met de medeplichtigheid van Groot Brittanië streeft dat land naar een hersenspoeling van alle volken door een overheersende taal om een onrechtvaardige econonische, sociale, culturele en consumerende orde op te dringen.
Voor wat de Nobelprijs voor de vrede betreft, staan vooraan landen, die het meest deelgenomen hebben aan het bewapend beroven van de wereld, als kolonisators en imperialisten, of die uit zelfbelang bijdroegen aan de totstandkoming en instandhouding van totalitaire regimes, van monsters, die ze later wilden uitschakelen (o.m. Jean-Bedel Bokassa, oud-officier van het Franse leger; Idi Amin Dada, analfabeet, gewezen onderofficier van het Britse leger; Saddam Hussein, Muamar Kadafi...) : VSA staat weer vooraan met 23, Groot Brittanië als tweede met 13, Frankrijk als derde met 11.
Volgens de continenten zijn er 54 Nobelprijzen voor de vrede voor Europa, 29 voor Ameriko (slechts 6 voor Amerikaanse landen buiten de VSA!), 15 voor Azië, 8 voor Afrika. Oceanië staat er niet bij, en de VN werd bijgevoegd als organisatie met 8. De getallen komen uit de Franse Wikipedia.
De Derde Wereld is zeer weinig vertegenwoordigd en vooral de Islamitische landen, alhoewel er ook daar mensen zijn, die actief werken voor vrede en vrijheid en in heel gevaarlijke omstandigheden, in tegenstelling met diplomaten, presidenten of gelijkaardige hoogheden in de VSA, voor wie het leven zeer comfortabel is en zonder grote risico's.
De enige Pakistaanse Nobelprijswinnaar, voor Natuurkunde in 1979, Abdus Salam, moest vluchten naar Engeland omwille van bedreigingen uit de religieuse hoek, omdat hij behoorde tot een religieuse minderheid. De Egyptenaar Ahmed Hassan Zewail had eigenlijk lang gestudeerd en gedoceerd aan universiteiten in de VSA vooraleer hij de Nobelprijs voor Scheikunde kreeg in 1999.
In Iran kreeg Shirin Ebadi, advocate en actieve verdedigster van de mensenrechten, de Nobelprijs voor de Vrede in 2003 voor haar acties ten voordelen van mensenrechten en democratie.
Zij was de eerste islamitische vrouw, en de eerste Iraanse, die deze prijs kreeg.
De jongste Nobelprijswinnaar was de 25-jarige William Lawrence Bragg (Australië, voor Natuurkunde, 1915).
De Taliban probeerde het jonge moedige meisje Malala Yusafzai te doden, maar zonder succes.
Als zij de Nobelprijs voor de vrede 2013 zou krijgen, zou ze 16 jaar oud zijn en daarmee de jongste Nobelprijswinnaar uit de hele geschiedenis van Nobelprijzen en de eerste vrouw in Pakistan.
Sign-in to write a comment.